Miad Aşımı (Postterm) Gebelik

Gün Aşımı Gebelik (miad aşımı, postterm gebelik)

Standart tanımlamaya göre gebelik haftasının son adet tarihine göre tamamlanmış 42 hafta ve üzerinde olmasına verilen isimdir. Ancak yapılan yeni çalışmalar sorasında tamamlanmış 41 haftanın gün aşımı olarak kabul edilmesinin daha uygun olacağı ortaya çıkmıştır. Pratikte de genel olarak son adet tarihine göre belirlenen beklenen doğum tarihinin en fazla 10 gün geçmesine izin verilir. Gün aşımının önemi bu döneme giren bebeklerde asfiksi, mekonyum aspirasyonu,  perinatal ölüm gibi olumsuzluklara daha yüksek oranlarda rastlanmasıdır. 
Gebeliklerin yaklaşık % 27’si 41 haftayı tamamlarken, 42 haftaya ise %4-9 gebeliğin ulaştığını görmekteyiz. Ultrasonografi ile erken dönemde gebelik yaşının belirlenebiliyor olması, Son Adet Tarihindeki hatalar yüzünden hatalı tanı almış  gün aşımı gebeliklerde azalma yaratmıştır.

Riskler:

  • Doğum eylemi sırasında kalp atışı bozuklukları,
  • Amnios miktarında azalma
  • Mekonyum ile boyalu amniotik sıvı
  • 5. dakika APGAR skorunda azalma
  • Artmış anne karnı ve yeni doğan ölüm sıklığı (gelişme geriliği olan gebeliklerde daha da artmaktadır.)

Miad (gün) aşımı  ile takip edilen gebelerde artan riskler sonucu yakın izlem gerekmektedir. Gebelik ilerledikçe amnios sıvı miktarı azalma meydana gelir. 32-34 haftada başlayan bu azalma 40 haftadan sonra daha da belirginleşir. Azalan sıvı göbek kordonuna baskı yapabileceğinden fetal hipoksi artarak amniyos mayinin daha da azalmasına ve fetal kalp atımlarında bozulmaya yol açar. Bu nedenle 40. gebelik haftasından sonra şikayeti olmayan gebeler de dahil olmak üzere ultrasonografi ve NST ile gün aşırı takibin çok önemli olduğu bilinmektedir. Takipler sırasında herhangi bir anormallikle karşılaşılırsa  ya da 41. hafta aşılmışsa olası kötü sonuçlarla daha az karşılaşmak için doğumun başlatılması (indüksiyon) ve normal doğum, indüksiyona yanıt alınamaz ise sezaryen ile doğumun gerçekleştirilmesi önerilmektedir.